JavaScript is uitgeschakeld, waardoor delen van deze website niet goed functioneert. Schakel JavaScript in om de site correct te laten werken.
“Als mensen niet reageren of ondersteuning afhouden, is dat niet persé een gebrek aan motivatie. Ik open graag het gesprek met de vraag: hoe is het om jou te zijn? En wie vinden het nog meer belangrijk dat het goed met je gaat?”
Simon Bax is actief bij Doorbraakkracht, een initiatief van Werkkracht dat een andere, directere aanpak hanteert om mensen te begeleiden naar werk. Geen gedoe met ingewikkelde regels of financiering; gewoon doen wat nodig is, kort op de bal en altijd denken vanuit het perspectief van inwoners en niet vanuit het systeem.
Ik wil mensen naar de voorkant van het borduurwerk van hun situatie laten kijken en niet naar de achterkant, wat nu vaak het geval is. Die achterkant is namelijk een spaghetti van draadjes van allerlei regeltjes, gedoe en hoepels waar ze doorheen moeten springen. Bij Werkkracht werken gelukkig ook mensen die ontzettend goed de weg weten in al die draadjes, maar daar moeten we de inwoners niet mee lastig vallen. Al helemaal niet bij het eerste contact. Dan wil ik liever weten hoe het met iemand is. Hoe sta je in het leven? Wat houdt je bezig? Waar word je blij van? Wat houdt je wakker? Ik open dan ook graag het gesprek met de vraag: hoe is het om jou te zijn? En wie vinden het nog meer belangrijk dat het goed met je gaat?
Om in contact te komen met mensen die geholpen zouden zijn met wat Doorbraakkracht, heb ik een overzicht van zendmasten gemaakt. Organisaties en professionals die dicht bij de inwoners staan, voorbij de horizon van Werkkracht kijken en die mij daardoor kunnen verbinden met mensen die baat zouden hebben bij deze aanpak. Inmiddels lopen de eerste gesprekken, zowel met jongeren als met anderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken.
De overheid zou veel responsiever moeten zijn. Echt luisteren naar mensen, niet vanuit het systeem, maar vanuit wat mensen nodig hebben. Een mooi voorbeeld. Ik kwam in contact met iemand die graag wil werken en kan werken, maar in de nachtopvang zit voor dak- en thuislozen en daar verschrikkelijk slecht slaapt. Als je slecht slaapt, functioneer je veel minder. Dat is een medisch feit. Dus zul je eerst daar iets aan moeten doen. Wat begon met een traject naar een duurzame werkplek, vraagt nu om het realiseren van een woonplek. Daarbij vragen we dan hulp van andere organisaties en verwijzen we niet door, maar blijven betrokken.
Zoiets speelt ook bij armoede. Als je veel schulden hebt, neemt dat ruimte in in je hoofd, het geeft stress. Daardoor sta je maar half open voor een gesprek over werk en je toekomst. Want in je denken is daar geen ruimte voor. De schulden stapelen zich op. In je hoofd groeit dat uit tot iets dat je leven beheerst. Daar zul je dus eerst iets aan moeten. Als mensen niet reageren of ondersteuning afhouden, is dat niet persé een gebrek aan motivatie. Daar moet je doorheen kunnen kijken en dat is de kracht van Doorbraakkracht.
Doorbraakkracht zetten we ook in Ede-Zuid. Als tijdens gesprekken blijkt dat iemand zou kunnen en willen werken, of laten we zeggen, nieuwsgierig is of werk iets zou kunnen zijn, maar geen bijstandsuitkering heeft, dan komen ze bij mij terecht. Ik volg dus de ‘bijvangst’ van collega Anja op. Want ze loopt vaak genoeg tegen de situatie aan dat er gezinsleden van iemand met een bijstandsuitkering zijn, die best iets zouden willen doen. Ik ga het gesprek aan, heel relaxt, probeer een sfeer van vertrouwen te krijgen en zoek de vertaling naar wat ze nodig hebben. Let wel, je mag ook best eens streng zijn hoor, maar het is altijd een kwestie van liefdevol erbij blijven.
Zo kwam ik in contact met een jongen. Uit de gesprekken met zijn moeder bleek dat zij zich zorgen over hem maakte. Hij had zijn school niet afgerond, had geen uitkering, maakte schulden, maar wilde wel werken voor zijn geld. Hij kon zich heel goed presenteren en wist de schone schijn goed op te houden, maar kwam niet echt in actie. Bij navraag bleek dat hij hier al eerder een keer was geweest, maar dat ze het idee hadden dat hij niet echt wilde. Ik heb toch met hem een uitkering aangevraagd, ondanks dat hij zijn hand niet wilde ophouden. Vanuit die positie krijgt hij zijn financiën weer op orde. Die geruststelling maakt dat hij wel de rust en ruimte vindt om goed na te denken over zijn toekomst en wel stappen zet om aan werk te komen. Je moet in het begin wel extra investeren en het gesprek blijven voeren. Die ruimte is er met Doorbraakkracht. Onorthodox misschien, maar wel effectief op zowel de relatie, als het resultaat.