JavaScript is uitgeschakeld, waardoor delen van deze website niet goed functioneert. Schakel JavaScript in om de site correct te laten werken.
Bart Hesterman kijkt als jobhunter zorgvuldig naar de mens die hij bemiddelt. Iedere maand deelt hij een casus uit de praktijk. Deel 2: van postbode naar het waterschap. Een dossier met historie: UWV, externe partijen, veel stappen…
Bart vormt samen met vier collega-jobhunters en vier accountmanagers BemiddelKracht. In dit verband werken Tempo Team ActiveerKracht, Werkcentrum FoodValley en Werkkracht samen om werkgevers en werkzoekenden te verbinden in de regio Foodvalley. De insteek: passend werk bieden én duurzaam borgen voor een doelgroep die nét wat meer nodig heeft.
‘Met denken alleen kom je er niet.’
‘Hij had een zesspectrumprofiel en was prikkelgevoelig, dus wij gingen naar hem toe. Wekelijks aan de keukentafel. Slim? Absoluut. Universitair, analytisch, vlijmscherp. Alleen speelde alles zich af in zijn hoofd. Daar draaide het overuren, buiten bleef het stil. Een beetje alsof je een Formule 1-motor hebt, zonder wielen.
We hebben vaak gezegd: het ligt niet aan je kunnen. Maar denken alleen brengt je niet vooruit. Lastig, als dat nu juist zijn sterkste kant is. Zijn motivatie was duidelijk: er zijn voor de kinderen. Alleen zat hij vast in zijn eigen systeem. Uitgang bekend, deur onvindbaar.
De doorbraak? Iets verrassend eenvoudigs: postbode bij PostNL. Geen analyse, geen denkwerk, gewoon doen. Lopen. Brieven bezorgen. En ineens kwam er beweging. Letterlijk. Vanaf daar konden we bouwen. We maakten een helder profiel: wat werkt wel, wat niet. Geen luchtkastelen, maar haalbare stappen. Een soort menukaart zonder ingewikkelde gerechten.
Met een plan erbij, duidelijk, concreet en vooral: houvast. Want als je hoofd graag afdwaalt, heb je ankers nodig. Het ging niet vlekkeloos. Maar het ging wel vooruit. En dat is eigenlijk al winst. Uiteindelijk vond ik zijn plek bij het waterschap voor hem. Werk waarin alles samenkomt: denken én doen. Vorige week appte hij: vast contract. Blij. Trots. En tussen de regels door: rust. Ruim een jaar later is hij er nog steeds. En soms is dat de les: niet de snelste route telt, maar de juiste. Ook als die via een post-tas loopt van PostNL.’