“Werkkracht was voor mij meer dan een baan”

Je begon niet via de meest voor de hand liggende route. Hoe kijk je daarop terug?
“Op de havo ontdekte ik dat leren uit boeken niet echt bij mij paste. Ik ben daarom naar het mbo gegaan, richting maatschappelijk werk. Daar merkte ik juist hoe belangrijk de praktijk voor mij is. Via een stage bij de gemeente Tiel ontdekte ik waar mijn kracht ligt: mensen verder helpen en kijken naar wat wél mogelijk is.”

Wat trok je uiteindelijk naar Werkkracht?
“Werkkracht was toen nog volop in ontwikkeling. Dat sprak me direct aan. Ik houd van bouwen, van iets nieuws neerzetten. Toen ik hier begon, kreeg ik veel ruimte om mee te denken, te experimenteren en processen te verbeteren. Als ik een idee had om iets slimmer of beter te organiseren, was daar ruimte voor. Die vrijheid om innovatieve oplossingen te bedenken en samen verder te ontwikkelen, heb ik altijd als heel bijzonder ervaren.”

Wat typeert jou in je werk?
“Ik geloof sterk in ontwikkeling en maatwerk. Niet alleen voor kandidaten, maar ook voor teams en organisaties. Ik krijg energie van beweging creëren: mensen helpen mogelijkheden te zien die ze zelf nog niet zien. Dat zit eigenlijk als een rode draad door alles wat ik heb gedaan.”

Welke ontwikkeling heb je zelf doorgemaakt?
“Ik heb geleerd om mijn natuurlijke neiging om voor iedereen te zorgen meer in balans te brengen met het belang van de organisatie en het resultaat. Vroeger keek ik vooral naar de relatie en wilde ik graag dat iedereen zich kon vinden in een besluit. Hier heb ik geleerd dat je soms ook moeilijke keuzes moet maken, juist omdat ze op de lange termijn beter zijn voor kandidaten, collega’s of de organisatie.

Daarnaast heb ik geleerd om steviger te staan voor mijn eigen visie. Om niet alleen kansen en mogelijkheden te zien, maar ook richting te geven, knopen door te hakken en verantwoordelijkheid te nemen voor de keuzes die daarbij horen. Dat vond ik niet altijd direct makkelijk, maar het heeft me enorm geholpen in mijn ontwikkeling.”

Wat heeft daarbij geholpen?
“Het vertrouwen van de organisatie. Ik heb altijd gevoeld dat ik mocht groeien. Dat collega’s en leidinggevenden achter me stonden, ook als iets spannend was. Die ruimte heeft ervoor gezorgd dat ik stappen durfde te zetten die ik anders misschien niet had gezet.”

Hoe is het om afscheid te gaan nemen?
“Dat vind ik moeilijk. Omdat Werkkracht voor mij meer is dan werk. Het voelt als een plek waar je gezien wordt. Een plek waar collega’s elkaar kennen, ondersteunen en samen optrekken. Je deelt niet alleen successen, maar ook belangrijke momenten in elkaars leven. Die verbondenheid ga ik missen.”

Waarom vertrek je dan toch?
“Ik heb hier kunnen proeven aan teamontwikkeling, coaching en organisatieontwikkeling. Nu krijg ik de kans om daar een volgende stap in te zetten. In de ontwikkelgesprekken kwam vaak aan bod welke potentie er nog meer in mij zat. Met mijn leidinggevende kwam ik tot de conclusie dat dat lag op het vlak van zelf leidinggeven. En dat dat betekende dat ik op een bepaald moment afscheid moest gaan nemen, omdat de grens van mijn ontwikkeling hier bereikt was. Vanwege de schaal van de organisatie zijn er nu eenmaal weinig verticale doorontwikkelingsmogelijkheden.”

Wat neem je mee van Werkkracht?
“De overtuiging dat ontwikkeling altijd mogelijk is. Voor kandidaten, voor collega’s en voor jezelf. Die nieuwsgierigheid naar groei gun ik iedereen. Dat is misschien wel het mooiste wat Werkkracht mij heeft meegegeven. Ik voel vertrouwen, ook in deze volgende stap.”